AMORODOS NO XARDÍN

     A abelliña Loliña no xardín

Amanda era unha nena alta, boa e amable. Ela facía todo ben , se lle pedías que fixera o pino ela conseguíao de marabilla e con calquera cousa pasaba  o mesmo.O único malo dela era que detestaba a froita, calquera tipo de froita, fora laranxa, amorodo, piña…

Un día mentres que regaba as plantas do xardín e viu uns amorodos exclamou:

- ¡Uuuuggg! Amorodos no meu xardín, isto hai que esmagalo.

Loliña, unha abelliña que estaba recollendo pole nesa planta ao ver o pé case encima súa dixo:

-¡NOOOON!

-Que?Quen fala?-sobresaltouse Amanda que retirara o pé rapidamente ao escoitala.     

-Son eu a abelliña Loliña-contestou Loliña.

-Ah!,¡Non me deas eses sustos!-rifoulle Amanda.

-Pois ti non esmagues esta planta,non sabías que os amorodos son moi sans xa que teñen moitas vitaminas?-preguntou Loliña.

-Non, non o sabía pero...Todas as froitas teñen vitaminas?-dixo Amanda.

- Si e ademais…

Así foi como Loliña explicoulle un montón de curiosidades sobre a froita e conseguiu que Amanda as probase .¡Ademais encantáronlle !

-Amanda, agora encántanche as froitas, verdade?

-¡ SIIII ! Sobre todo este zume de laranxa.-exclamou toda contenta.

AUTORA: ELISA SANMARTÍN SANTOS